Een afgekeurde elektrische keuring is vervelend, maar zelden het einde van het verhaal. In de meeste gevallen krijg je een hersteltermijn om de vastgestelde gebreken aan te pakken, gevolgd door een herkeuring. Toch kost zo’n tweede passage tijd, geld en frustratie — en veel afkeuringen zijn met een goede voorbereiding te vermijden. In dit artikel overlopen we wat een afkeuring concreet betekent en welke gebreken keuringsorganismen het vaakst vaststellen.
Wat betekent een afkeuring?
Wanneer een erkend keuringsorganisme tekortkomingen vaststelt, levert het doorgaans een negatief keuringsverslag af. Daarin staat per gebrek beschreven wat er niet in orde is, vaak met een verwijzing naar het betrokken AREI-artikel. Meestal krijg je dan een hersteltermijn (bij verkoop van een woning vaak in de orde van achttien maanden, maar dit kan verschillen naargelang de situatie). Na de herstellingen volgt een herkeuring, waarbij enkel de eerder vastgestelde punten opnieuw worden gecontroleerd.
Een negatief verslag betekent dus niet automatisch dat de installatie onbruikbaar is, maar wel dat ze nog niet conform is verklaard. Hoe vollediger en correcter je dossier bij de eerste keuring, hoe groter de kans dat je die tweede ronde overslaat. Raadpleeg bij twijfel altijd het keuringsorganisme zelf voor de exacte termijnen en voorwaarden in jouw dossier.
De meest voorkomende gebreken
Hieronder de tekortkomingen die in de praktijk het vaakst opduiken. Beschouw deze lijst als een richtsnoer, niet als een uitputtende of juridisch sluitende opsomming.
1. Ontbrekend of verouderd schema
Een van de meest voorkomende — en makkelijkst te vermijden — redenen tot afkeuring is een ontbrekend, onvolledig of verouderd eendraadschema of situatieschema. De keurder verwacht dat beide schema’s overeenstemmen met de werkelijke installatie. Verbouwde je een kring of voegde je een bord toe zonder de schema’s bij te werken, dan klopt het dossier niet meer. Dit is puur administratief en kost je niets aan materiaal — toch struikelen veel installaties hierover. Werk je schema’s daarom altijd bij vóór de keuring.
2. Geen of onvoldoende aarding
Een correcte aarding is een hoeksteen van de veiligheid. Een ontbrekende aardelektrode, een te hoge aardingsweerstand of een onderbroken aardgeleider leidt vrijwel altijd tot opmerkingen. Meet de aardingsweerstand en documenteer de waarde.
3. Ontbrekende differentieel 30 mA
Op kringen met verhoogd risico — denk aan de badkamer, vaatwas, wasmachine en buitenkringen — wordt doorgaans een differentieelbeveiliging van 30 mA verwacht. Ontbreekt die of is ze verkeerd geplaatst, dan is dat een klassiek gebrek.
4. Geen equipotentiale verbinding in de badkamer
In vochtige ruimtes is een bijkomende equipotentiale verbinding vereist, samen met een correcte aardingsonderbreker. Het ontbreken hiervan in de badkamer is een veelvoorkomende vaststelling.
5. Verkeerde kabelsecties en overbelaste kringen
Een kabelsectie die niet past bij de automaat die ze beveiligt, of overbelaste kringen met te veel verbruikers, vormen een veiligheidsrisico en worden bijgevolg aangestipt. Controleer dat elke automaat correct is afgestemd op de sectie van de bijbehorende leiding.
In één keer in orde
Veel van deze gebreken hebben een gemeenschappelijke deler: ze zijn vooraf op te sporen. Een actueel schema, gemeten en gedocumenteerde aarding, en een bord dat klopt met de werkelijkheid maken het verschil tussen een vlotte keuring en een herkeuring.
SUPLAN helpt je daarbij: teken je situatieschema, genereer je eendraadschema, houd je gebreken overzichtelijk bij met foto’s en leg je metingen meteen vast met AREI-toetsing. Meer weten over het keuringsproces zelf? Lees onze gids over de AREI-keuring.
Start gratis met SUPLAN en zorg dat je dossier klopt vóór de keurder langskomt.
Let op: SUPLAN helpt je de installatie voor te bereiden en alles te documenteren. De officiële keuring zelf gebeurt steeds door een erkend keuringsorganisme.